Na pierwszy rzut oka niczym nie różni się od innych europejskich równin. Niegdyś kształtowały ją wiatr i rzeki, dziś nosi ślady działalności człowieka. Węgierska Puszta jest jednak inna: tętni skrytym życiem, w którym nieustannie coś się dzieje. Wielkie ptaki przepychają się i krzątają, ruch na białych, słonych jeziorach dorównuje temu na największych lotniskach, poroża zderzają się niczym miecze, a sowa przygląda się temu wszystkiemu. Najbardziej osobliwym stworzeniem jest sam główny bohater. Szakal złocisty niegdyś tu żył, lecz na dziesięciolecia zniknął wskutek nieustannych prześladowań. Ten czworonożny drapieżnik, nie zważając na niebezpieczeństwo, powrócił i założył rodzinę. Nowe stado wyje w mroźną noc: „To nasza ziemia!”