Palimpsest przedstawia zmieniające się życie wnętrza jednego domu na przestrzeni trzech stuleci, skompresowanych do dziesięciu minut — ukazane za pomocą połączenia zdjęć poklatkowych, realizowanych w czasie rzeczywistym oraz animacji poklatkowej. Kamera pozostaje nieruchoma, podczas gdy „przestrzeń” wewnątrz kadru zmienia się, ulega zniszczeniu i ewoluuje na przestrzeni lat: kolejne epoki historyczne przywołują odniesienia do malarstwa XVII, XVIII i XIX wieku oraz kina początku XX wieku, a obecność ludzi w domu sygnalizują sceny codziennej pracy i domowych obowiązków.