Jacob Nossell (24) jest inteligentny, ale daleko mu do wyobrażenia idealnego dziecka: cierpi na porażenie mózgowe, wrodzoną niepełnosprawność fizyczną. Schorzenie wpływa nie tylko na jego mowę, lecz także powoduje skurcze i sztywność mięśni. Kiedy mówi, zlewa słowa, a chodzenie sprawia mu trudność. Mając przeciętną inteligencję w osłabionym ciele, Jacob uosabia problem „czym jest normalność”: jest zbyt niepełnosprawny, by społeczeństwo w pełni go zaakceptowało, i zbyt zwyczajny, by mógł zaakceptować własny los.