Film przedstawia przekonujące dowody na to, że Altlantis nie była wcale tak odległa, jak mogłoby się wydawać, ale to, co pomija, jest równie przekonujące. Choć opis atlantyjskich murów u Platona, zbudowanych z czerwonych, białych i czarnych kamieni, doskonale odpowiada współczesnym murom na stanowisku archeologicznym z epoki minojskiej, któremu film poświęca uwagę, a jego opis morza nieżeglownego z powodu niewielkich wysp błotnych może w rzeczywistości odnosić się do tratw z pumeksu, które pozostały po katastrofalnej erupcji pradawnego wulkanu w tym miejscu, o konkretnym wskazaniu przez Platona położenia Atlantydy ani o wspólnym rdzeniu łączącym Atlantydę z Oceanem Atlantyckim wspomina się niewiele. Pominięto także chronologię Platona, według której Atlantyda zatonęła w tym samym okresie, w którym zakończyła się ostatnia epoka lodowcowa, powodując zalanie rozległych obszarów niegdyś żyznych ziem. Czy „Atlantis: The Evidence” to zawoalowany przykład europocentryzmu w mediach? Obejrzyj Discovery: Atlantis, by poznać pełniejszy obraz odwiecznej debaty.