Jak wskazuje tytuł, inspiracją było Les Chants de Maldoror (Pieśni Maldorora). Cavallone dość swobodnie potraktował poemat, wplatając niektóre z jego najbardziej bulwersujących treści w historię reżysera filmowego, Paolo (Gianni Garko), przechodzącego głęboki kryzys osobisty. Pierwsza część (którą producent Giuseppe Tortorella określił mianem „pornografii mitologicznej”) rozgrywa się we Włoszech, gdzie Marco pracuje nad filmem zatytułowanym Maldoror, i skupia się na jego burzliwej relacji z zamężną kobietą, Monicą (Jane Avril). Zgodnie ze scenariuszem pełna była drastycznych i okrutnych obrazów — fragmentów filmu w filmie, hojnie wplecionych w fabułę, które przez swój niepokojący charakter w pewnym sensie zapowiadały Salò Pasoliniego.