Po spędzeniu dziesięciu lat życia w więzieniach Güney uciekł w 1981 roku z więzienia półotwartego w Isparta i wyjechał do Paryża, gdzie spędził ostatnie lata życia. Uznanie, jakim Güney cieszył się we Francji jako filmowiec, przyniosło mu Złotą Palmę na Festiwalu Filmowym w Cannes w 1982 roku za film „The Road”. Dokument tworzy pomost między Francją a Turcją poprzez postać Yılmaza Güney, śledząc jego ślady w Paryżu, proces realizacji filmu „The Wall”, losy osób, na które wpłynął swoją działalnością polityczną i twórczością filmową, oraz historie tych, którzy po 12 września musieli opuścić swój kraj i przybyli do Francji jako imigranci — jego przyjaciół i współpracowników — a także historie życia ludzi na wygnaniu, których drogi w jakiś sposób skrzyżowały się z jego drogą podczas tej podróży.