Dwudziestodwuletni Oleg nie spełnia wyobrażeń swojej matki, Mariny, o prawdziwym mężczyźnie. Uważa ona, że jest autystycznym obibokiem. Oleg studiuje na Uniwersytecie w Niżnym Nowogrodzie i powinien oglądać wykłady online, ale matka twierdzi, że tak naprawdę tylko włóczy się po domu i ogląda telewizję. Oleg nie potrzebuje też przyjaźni. Marina chce, żeby poprawił swoje życie, i poddaje go serii niekonwencjonalnych terapii. W jednej szczególnie krępującej scenie widzimy terapeutę dosiadającego go jak konia. Inny psychiatra mówi Olegowi, jaki jest bezużyteczny i że zawsze będzie sam. Co dziwne, kamera zdaje się wszędzie mile widziana i z bliska śledzi te dramatyczne wydarzenia.