Parlamentowi Islandii przedstawiono projekt ustawy, który pozwoli Instytutowi Nadzoru Państwowego stworzyć bazę danych SuperCode, centralizującą wszystkie pozostałe bazy danych oparte na numerach identyfikacyjnych; dzięki SuperCode Instytut będzie mógł śledzić i monitorować zachowanie każdego. Hannes, mężczyzna w średnim wieku, który wciąż mieszka ze swoją starzejącą się matką, pracuje w Instytucie i jest pomysłodawcą tego projektu. Hannes potajemnie rozpoczął już prace nad nim na swoim komputerze, choć nie wiadomo, czy parlament wyrazi na to zgodę. Hannes jest zakochany w Stefanii, nowej sekretarce w Instytucie, i ma nadzieję zaimponować jej swoją „prywatną” bazą danych SuperCode. Pewnego dnia jednak skradziony zostaje komputer Hannesa, na którym znajduje się baza danych. Hannes obawia się konsekwencji, jeśli wyjdzie na jaw, że nielegalnie pracował nad SuperCode. Sam próbuje schwytać złodzieja, lecz w końcu staje się ofiarą tych samych systemów, w które wierzył i które tak usilnie starał się wzmocnić.