W lipcu 1944 roku Niemcy odkrywają związek między małą wiejską stacją Arma dei Carabinieri Reali a ruchem oporu. Jeden z carabinieri, Sebastiano Pandolfo, oraz młody partyzant zostają rozstrzelani. Trzem pozostałym carabinieri (Alberto La Rocca, Vittorio Marandola i Fulvio Sbarretti) udaje się uciec i próbują dołączyć do ruchu oporu, ale Niemcy biorą dziesięciu cywilów jako zakładników i grożą, że ich zabiją, jeśli carabinieri się nie poddadzą. Gdy dociera do nich ta wiadomość, tuż przed dotarciem do partyzantów, trzej carabinieri decydują się poddać, by dochować wierności roli carabinieri jako gwarantów praworządności i sprawiedliwości, ratując tym samym życie dziesięciu zakładników.