Dzień z życia podupadłego kataryniarza, który przemierza ulice Paryża, marząc o tym, co mogłoby się wydarzyć. Nie potrafi powstrzymać się od zagrania od czasu do czasu fałszywej nuty, wystarczająco często, by rozwścieczyć słuchaczy i zniechęcić ich do dawania datków. Marzy o grze na wielkich organach piszczałkowych. Szafa grająca zagłusza go w cocktail barze, organy kościelne zagłuszają go na ulicy, a automaty do pinballa zagłuszają go w Luna Park. Neony miasta i reklamy przytłaczają jego małą sztukę. Pod koniec dnia chwyta łzę konia z karuzeli muzycznej — jedyny zarobek tego dnia — która może okazać się magiczna.