Mike może i wciąż gdzieś wędruje, ale trudno nazwać go człowiekiem w ciągłym ruchu. Jego teren jest niewielki — to pas przedmieść między domem jego matki w New Jersey a pizzerią, w której pracuje. Mike nie jest wielkim rozmówcą i nie ma też szczególnego zmysłu orientacji, woląc pozwalać, by rzeczy działy się same, zamiast samemu je powodować. Nakarmienie psa sąsiada, przypadkowe spotkanie z przyjacielem, obejrzenie meczu hokejowego: wszystko to jest tylko innym powodem, by przemierzać te same zimowe ulice, niespiesznie, niezgrabnie, samotnie. Pewnego dnia nadarza się okazja. Mike wpada na swojego dawnego szkolnego kolegę Marka, który prosi go, by podczas swojej podróży do Polski przejął jego pracę przewodnika wycieczek pieszych i mieszkanie w Philadelphia. Nowa pora roku, nowe otoczenie, odmiana losu? Ulice, którymi Mike teraz wędruje, są inne, a słońce świeci, ale poza tym wszystko wygląda jak dawniej: nowi ludzie i nowe spotkania, którym jak zwykle towarzyszą niezręczność i bezwład.