Zainspirowane burzliwym romansem Wagnera z żoną jego mecenasa, to przejmujące arcydzieło, oparte na legendach arturiańskich, opowiada o zakazanej miłości bretońskiego szlachcica i irlandzkiej księżniczki zaręczonej z jego stryjem i królem. W partyturze w pełni widać wyrazistą osobowość kompozytora: obok upajającej muzyki orkiestrowej, która narasta wraz z rozkwitającą namiętnością pary, oraz akordu pozostawionego symbolicznie bez rozwiązania aż do ostatnich chwil opery, dzieło zawiera także jeden z najbardziej porywających i ekstatycznych finałów w całym repertuarze, gdy Izolda poddaje się miłości tak potężnej, że przekracza granice życia.