Osobliwy dorobek Rudolfa Thomego powstawał z rzadko spotykaną w niemieckim kinie ciągłością – od 1968 roku w ciągu ponad czterech dekad wyreżyserował 28 pełnometrażowych filmów. Pisanie scenariusza do filmu nr 29 i równoległe starania o zdobycie finansowania stanowią wątek przewodni tego portretu filmowego, składającego się wyłącznie z rozmów i obserwacji wokół domu Thomego, przebudowanego gospodarstwa w Brandenburgii. Reżyser jest niezwykle otwarty, a widz ma okazję poznać go w różnych rolach: ogrodnika, ojca, rowerzysty i odtwórcy własnej persony.