Chuda, cienista postać zaczyna połykać balony, próbując nadać sobie bardziej materialną formę, i zyskuje ciało, fakturę powierzchni, oznaczenia oraz twarz. Tymczasem samotną młodą dziewczynkę przyciąga syczenie balonów, które prowadzi ją do kryjówki cienia. Szczerzący zęby cień szybko ją wiąże, lecz zbyt pewny siebie zaplątuje się we własną maszynerię, a jego ciało zostaje z niego wyciśnięte. Pozostaje po nim tylko jeden z balonów, który dziewczynka zabiera ze sobą, odchodząc teraz całkiem szczęśliwa.