Avi Mograbi dokumentuje warsztaty teatralne dla erytrejskich i sudańskich osób ubiegających się o azyl, odbywające się w ośrodku detencyjnym dla imigrantów. W tym procesie stawia szereg pytań: Co skłania kobiety i mężczyzn do wywrócenia swojego życia do góry nogami i wyruszenia w podróż w nieznane? Dlaczego Izrael, kraj założony przez uchodźców i dla uchodźców, odmawia rozpatrzenia statusu osób, które uciekły przed wojną, ludobójstwem i prześladowaniami w swoich ojczystych krajach, zgodnie z postanowieniami Konwencji dotyczącej statusu uchodźców? I czy Izraelczycy, którzy pracują z osobami ubiegającymi się o azyl, są zdolni postawić się na ich miejscu i odnieść się do ich trudnego położenia?