W odważnym i oryginalnym ujęciu pamięci ten inspirowany lettrystami film przedstawia pełną niepokoju podróż samolotem z Tokio do Helsinek, nie posługując się obrazami fotograficznymi. Różnorodne ingerencje w taśmę filmową połączono z atmosferyczną warstwą dźwiękową, tworząc subiektywną opowieść o wykorzenieniu i zamknięciu. W czasach, gdy doświadczenie jest coraz częściej zapośredniczone przez technologie cyfrowe, Taanila poszukuje alternatywnego języka w zmysłowych powierzchniach materiału celuloidowego.