W 1952 roku inuicki myśliwy imieniem Tivii, chory na gruźlicę, opuszcza swój dom i rodzinę na północy, by udać się na rekonwalescencję do sanatorium w Quebec City. Wyrwany ze swojego otoczenia, z dala od bliskich, niezdolny do mówienia po francusku i skonfrontowany z całkowicie obcym światem, popada w przygnębienie. Kiedy odmawia jedzenia i wyraża pragnienie śmierci, jego pielęgniarka Carole uświadamia sobie, że choroba Tivii nie jest najpoważniejszym zagrożeniem dla jego dobrostanu. Organizuje przeniesienie do placówki młodego sieroty imieniem Kaki. Chłopiec również jest chory, ale zna oba światy i mówi w obu językach. Dzieląc się z Kaki swoją kulturą i otwierając ją na innych, Tivii odzyskuje dumę i energię. Ostatecznie odzyskuje także nadzieję dzięki planowi adopcji Kaki, zabrania go do domu i uczynienia go członkiem swojej rodziny.