Znużeni upałami Ameryki Południowej, Majowie, zwabieni pogłoskami o złotej ziemi, migrują do Anatolii, osiedlają się w pobliżu Bağcılar i łączą swoje zaawansowane techniki z kulturą tureckich plemion. Ich szybki rozwój niepokoi jednak Bizancjum: miłujący pokój cesarz Klitor III jest wielkim wielbicielem Majów, ale jego knująca żona, cesarzowa Klitorya V, i jego brat Muhteris spiskują, by pozbyć się Klitora, a następnie uprowadzić wszystkie Majki do cesarskich lochów. Ich pokrętny plan? „Ulepszając” bizantyjski ród dzięki genom Majów, podczas gdy mężczyźni biorą sobie miejscowe żony — „tylko Bóg powinien znać samotność” — zamierzają rozcieńczyć doskonałe DNA Majów, mieszając je ze zwykłym.