Wojna filipińsko-amerykańska to prawdopodobnie najmniej znany konflikt zbrojny ubiegłego stulecia — szczególnie niepokojący, bo jej okrucieństwa zapowiadały tak wiele późniejszych. Wszystko to, co później widzieliśmy podczas wojen w Korei, Wietnamie i, ostatnio, w Zatoce Perskiej — od waterboardingu po taktykę „znajdź i zniszcz” — wydarzyło się już podczas pierwszej zakrojonej na szeroką skalę amerykańskiej „misji cywilizacyjnej” za granicą, jak przedstawiano ją wówczas opinii publicznej. W dekadzie po wojnie hiszpańsko-amerykańskiej wojska USA zabiły więcej Filipińczyków niż Hiszpanie podczas 300 lat rządów kolonialnych. W latach 1899–1913 zginęło ponad milion Filipińczyków. Ten eksperymentalny dokument o wojnie filipińsko-amerykańskiej z 1899 roku łączy archiwalne fotografie i filmy z przełomu wieków z materiałami cyfrowymi i taśmą 16 mm, by przywołać pamięć o zapomnianej historii. Współczesna narratorka filipińsko-amerykańskiego pochodzenia splata tę złożoną historię, korzystając z historiografii, dokumentu eksperymentalnego i kina międzykulturowego.