Na podstawie przesyconej seksem kultowej powieści LALAPIPO (gra słów oparta na wyrażeniu „A Lot of People”) podąża przez lepką noc w Tokio rozbieżnymi, obskurnymi odnogami seksualnego i narracyjnego spaghetti. Jest tu pulchny niezależny pisarz tak obsesyjnie masturbujący się przy odgłosach seksu uprawianego przez sąsiadów z góry, że zapomina zająć się własnym życiem uczuciowym, a kiedy w końcu uprawia seks, natychmiast ogarnia go wstręt do samego siebie. Historia sąsiadki z góry rozgałęzia się następnie niczym ameba: jest pracownicą biurową uwiedzioną przez „łowcę talentów”, który stacza się po drabinie branży erotycznej, przechodząc od hostessy, przez masażystkę, do osoby obsługującej prywatne karaoke. Historia łowcy talentów również rozgałęzia się i podąża własnym kierunkiem, odsłaniając opłakany stan duszy tego młodego sutenera. Od tego momentu film poświęca coraz więcej czasu życiu coraz większej liczby bohaterów, aż cała japońska branża erotyczna wypełnia się zawodzeniem zagubionych dusz.