Wszystko zaczyna się w jednym pokoju: młody mężczyzna w piżamie kładzie się i zasypia. Miota się, przewraca, wraca. Dochodzi do siebie, siada na łóżku, a z jego czaszki unosi się chmura dymu; traci rękę i nogę. Wkracza do fantastycznego świata, w którym wszystkie przedmioty ożywają. Połknięta poduszka przechodzi przez drzwi, odbicie w lustrze wyzwala się, portret stołu buntuje się i wyśpiewuje swoje rozczarowanie. Naczynia i przybory zmieniają się w fantastyczny bestiariusz, w którym walczą smok i nosorożce. Lawina gagów, anachroniczne akrobacje z nosami zamiast stóp, żonglerka na trapezie, liryczne pieśni taneczne — James Thiérrée stawia rzeczywistość na głowie i zabiera nas w surrealistyczną, oniryczną symfonię wykonywaną przez artystów o oszałamiającej energii.