Kolejną cechą nowego medium cyfrowego (i wizualnie gorszego) jest to, że dźwięk odgrywa znacznie ważniejszą rolę niż w większości jej filmów. Trace Elements, najnowsze dzieło Nelson, to kolejny „film dźwiękowy”, mimo że tym razem kamera jest bardziej aktywna. Można odnieść wrażenie, że dopiero teraz Nelson w pełni opanowała swoją nową technikę. Ponownie podchodzi do ruchomego obrazu, podkreślając sam akt filmowania. W ten sposób podtrzymuje stale obecną w jej twórczości tradycję indeksykalną, mimo że wideo opiera się na założeniu, że kamera nigdy do końca nie trafia w cel. Sądzę, że aktywna, poszukująca kamera w Trace Elements wskazuje, iż Nelson będzie kręcić filmy jeszcze przez wiele lat.