Po nagradzanej trylogii Mansfeld Mario Schneider wraca do Leipzig z filmem, który jest po prostu zdumiewający. Podstawowy pomysł jest porywający: na jednym poziomie film opowiada historię trzech osób pozujących nago w miejscowej akademii sztuki. Powstaje w ten sposób punkt przecięcia, który pozwala filmowi wiarygodnie wkraczać w świat jego bohaterów i z niego wychodzić. Jednocześnie łączy on sztukę z życiem, a chwila pozowania nago skłania widzów do refleksji nad ludzkim ciałem.