Sandra Gugliotta zagląda do klas liceum Nicolás Avellaneda w dzielnicy Palermo. Przebłyski tej historii, które docierają do nas za pośrednictwem mediów, zwykle ukazują ją w czerni i bieli, z bohaterami i złoczyńcami, tymczasem film Gugliotty pokazuje, jak mimo sukcesów i porażek wszyscy pracują na rzecz tej samej idei: lepszej edukacji w lepszych warunkach. Oczywiście nie jest to idylliczna opowieść — istnieją warunki („szczególna sytuacja, w jakiej znajduje się ktoś lub coś”), w których nauka staje się bardzo trudna, oraz warunki („zdolność lub gotowość”), w obliczu których równie trudno podjąć dialog. Jednak w obliczu powszechnego napięcia bycie świadkiem tych rozmów jest przynajmniej pokrzepiające. (Na podstawie BAFICI.gob.ar)