Enigmatyczny charakter prezydentury Nixona łączył stosunkowo postępowe inicjatywy legislacyjne z jawnym nadużywaniem władzy prezydenckiej i zaufania publicznego. Jego osiągnięcia w rozwijaniu pokojowych stosunków z Chinami i Związkiem Radzieckim jaskrawo kontrastują z kontynuowaniem wojny w Wietnamie. Ostatecznie obalona wskutek skandalu i dwulicowości administracja Nixona w znacznym stopniu przyczyniła się do osłabienia zaufania obywateli do rządu.