Seria ujęć krajobrazu zarejestrowanych na dystansie 60 kilometrów tworzy mozaikę miejsc i punktów odniesienia, które nieustannie się zmieniają i nie istnieją w naszym otoczeniu. W tym wideo ciała nie są blisko ani daleko: są duże lub małe. Horyzonty się zmieniają, a żadna przestrzeń nie jest niezależna od osoby, która ją obserwuje. Krajobraz, którego jedynym składnikiem jest pamięć, ukazany jest w różnym tempie i ruchu, a jego obraz podlega logice cielesności.