W mieście, w którym granice bardzo się zmieniły, w którym można się zgubić w Słowenii, gdzie bariery (prawdziwe lub metaforyczne, których nie trzeba nawet pokazywać) przez lata runęły, gdzie słynny mur szpitala psychiatrycznego zburzono w latach siedemdziesiątych dzięki rewolucji Basaglii, wciąż stoi jeden mur. Mur, który na plaży „At Lantern” oddziela kobiety od mężczyzn, powszechnie nazywany przez wszystkich mieszkańców Triestu „Pedocin”, jedyny taki w Europie, głośny, a zarazem cichy zakątek, o krok od centrum miasta.