W upalny letni dzień grupa chłopców z przedmieść Rzymu bawi się i śmieje w jednej z licznych rzek otaczających miasto. Kamera uważnie im się przygląda, zbliża się do nich, odsłania gesty i spojrzenia, otacza ich czymś w rodzaju wizualnego tańca, podczas gdy słowa komentarza (powierzone poetyckiej wrażliwości Pier Paolo Pasoliniego) opowiadają o ich historiach, pragnieniach, marzeniach i przyszłości.