Kiedy Leila, młoda lekarka, wraca do swojej wioski w południowym Libanie, zastaje ją poważnie zniszczoną po izraelskim ataku w 1993 roku. Izraelskie bombardowania podczas tego ataku zrównały z ziemią 50 wiosek i pozbawiły dachu nad głową pół miliona cywilów, powodując napływ uchodźców do Bejrutu. Wielu spośród tych, którzy uciekli z południowego Libanu, nie wróciło, wybierając zamiast tego życie wśród ruin zbombardowanych budynków w stolicy, poza zasięgiem izraelskiej „strefy bezpieczeństwa” okupowanej na południu. Dzięki relacji Leili z rodziną oraz kobietami i dziećmi z okolicznych wiosek poznajemy nadzieje i marzenia ludzi, którzy pozostali w południowym Libanie i próbują odbudować swoje domy oraz życie.