Pod koniec 1915 roku, w drugiej połowie I wojny światowej, która rozpoczęła się od ataku Austro-Węgier na niewielkie Królestwo Serbii, naród serbski, jego armia i państwo znalazły się w najcięższym położeniu w swojej długiej historii. Serbia zostaje zaatakowana przez połączone siły zbrojne Austro-Węgier, Niemiec i Bułgarii. Broniąc każdej drogi, każdego wzgórza i każdego strumienia, w czasie, gdy każda wieś, każdy pluton i każde skrzyżowanie stawały się historycznymi punktami orientacyjnymi, Serbia, licząc na pomoc aliantów, przeniosła swoich mieszkańców, rząd i pozostałe oddziały do Kosowa — jedynej nieokupowanej części serbskiego terytorium — lecz wkrótce musiała przeprawić się przez Albanię w nadziei na dotarcie do okrętów aliantów na Morzu Śródziemnym.