„Dawno, dawno temu, zanim pojawili się ludzie, wszystkie stworzenia były wolne i mogły być ze sobą” – mówi głos z offu. „Wszystkie zwierzęta tańczyły razem i były niezmiernie szczęśliwe. Tylko jeden nie został zaproszony na świętowanie – żaba. Rozwścieczony niesprawiedliwością, popełnił samobójstwo”. Romów i żaby łączy to, że nigdy nie pozostaną niewidoczni ani niezauważeni. W swoim filmie młoda reżyserka Leonor Teles splata dzisiejsze życie Romów w Portugalii ze wspomnieniami o minionym świecie. Teles nie jest bierną obserwatorką – świadomie postanawia uczestniczyć i zająć stanowisko. Jako trzeci filar tworzy aktywną sztukę performansu, która zostaje włączona w narrację filmową. W ten sposób „dawno, dawno temu” zmienia się w „jest”. „Potem nic już nie będzie takie jak wcześniej, a melodia życia ulegnie zmianie” – wyjaśnia głos spoza kadru. Złoty Niedźwiedź dla najlepszego filmu krótkometrażowego 2016 roku