W dniu kremacji swojej babci Emilie, młoda dziewczyna azjatyckiego pochodzenia mieszanego, zagłębia się we wspomnienia swojej babci. Odkrywa Indochiny Hoa, jej romantyczne spotkanie z Jacques’em (francuskim kolonistą), narodziny Linh (matki Emilie) i jej tragiczny wyjazd do Francji w 1956 roku. Razem z Linh przeżywa na nowo przybycie do obozu w Sainte-Livrade oraz wyzysk Indochinek przez ogrodników warzywnych z Lot-et-Garonne. Wśród wspomnień, tańca, gniewu i tradycyjnych rytuałów Emilie uczy się akceptować to dziedzictwo.