W Wigilię Manuela Paris wraca do rodzinnego miasteczka nad morzem w pobliżu Rzymu. Nie było jej tu od pewnego czasu, odkąd — jeszcze jako dziewczyna — wyjechała, by zostać żołnierką. Dzięki determinacji i poświęceniu z trudem zbudowała życie, o jakim marzyła, aż została podoficerką armii i dowódczynią plutonu w bazie wysuniętej na afgańskiej pustyni, odpowiedzialną za życie i śmierć trzydziestu mężczyzn. Jednak krwawy atak, w którym odniosła ciężkie obrażenia, zmusza ją do podjęcia zupełnie innej, nie mniej podstępnej wojny: z pamięcią, rozczarowaniem i bólem, ale także ze stereotypową rolą kobiety i ofiary, którą społeczeństwo próbuje jej narzucić. Spotkanie z tajemniczym gościem Hotelu Bellavista, Mattią, mężczyzną pozornie pozbawionym przeszłości i podobnie jak ona zawieszonym w swoim osobistym stanie oczekiwania i nadziei, staje się okazją, by zmierzyć się z własną historią. I odkryć, że życie zawsze jest warte przeżycia — bo nikt, nawet ona sama, nie jest tym, na kogo wygląda.