Urodzona w Wołżskim, wychowywana przez surową i despotyczną babkę, Ekaterina wcześnie straciła matkę. Rzadkie spotkania z ojcem, starym, zasłużonym kapitanem, ukształtowały w niej silny i bezkompromisowy charakter. Wybuchła wojna. Ekaterina bez wahania poszła pracować w szpitalu. Tam przeżyła pierwszą miłość, która przyniosła jej również pierwsze rozczarowanie. Po wojnie, po ukończeniu studiów, Ekaterina została inżynierką i kierowniczką działu w porcie rzecznym. Łączyła ją skomplikowana relacja z dyrektorem przedsiębiorstwa żeglugowego. Gdy został zwolniony z pracy w wyniku uzasadnionych skarg, Ekaterina zrozumiała, że na zawsze straciła najbliższą sobie osobę.