„EXTREMES” ukazuje całe spektrum współczesnych ludzkich zachowań — od beztroskich fanów popu, kąpiących się nago na Isle of Wight, po wycofanych, żałosnych narkomanów, którzy przyspieszają własną śmierć, zażywając twarde narkotyki. Tak szerokie jest pojęcie tak zwanego „społeczeństwa permisywnego”; ma ono szczególne znaczenie, ponieważ zwykle dotyczy młodych ludzi, którzy albo nigdy nie zaznali dyscypliny, albo buntują się przeciwko jej nadmiarowi. Nie mogą zmienić społeczeństwa, więc nie pozostaje im nic innego, jak się z niego wycofać. W jednych z najbardziej naturalnych i niezwykłych ujęć filmowych, jakie kiedykolwiek nakręcono, Tony Klinger i Michael Lytton uchwycili wyjątkowy przekrój tej grupy — ludzi podążających własnymi ścieżkami i otwarcie, bez ogródek mówiących o swoich wyborach. Niczego wcześniej nie aranżowano ani nie ćwiczono: wszystko filmowano tak, jak się działo. Hipisi, homoseksualiści, narkomani, Hell's Angels, alkoholicy, ludzie wycofujący się ze społeczeństwa — wszyscy należą do grup mniejszościowych nieprzystosowanych do norm.