Choć w rzeczywistości był to bezosobowy film zrealizowany na zamówienie, styl reżysera jest wyraźnie rozpoznawalny. Po raz kolejny udaje mu się sprawić, że coś normalnego staje się bardzo dziwne: tańczący ludzie w kostiumach są filmowani w taki sposób, że wyglądają dziwacznie i absurdalnie. Zdjęcia Jan de Bonta ukazują serię kolorowych obrazów tańczących ludzi, zmontowanych w rytm muzyki. W połowie filmu wśród tańczącego tłumu można dostrzec samotnego klauna, któremu towarzyszy smutna muzyka. Klauna gra sam Ditvoorst.