Mówiąc po arabsku i angielsku, Soliman Al-Halawani, Dr. Mahmoud Hourani, Fouad Charida, Dib El Chami i Rafica El Chami Batach opowiadają o swoim życiu w Palestynie przed 1948 rokiem oraz przedstawiają relacje naocznych świadków burzliwych dni „Al Nakba” (katastrofy), 15 maja i ich następstw. Jako dzieci i młodzi dorośli oni oraz ich rodziny znaleźli się wśród 750 000 Palestyńczyków uciekających w obawie o życie, gdy syjonistyczne bojówki terrorystyczne zaczęły zajmować wioski, by powiększyć niedawno utworzone państwo Izrael. Historie opowiadane przez tych rozmówców są poruszające, nieoczekiwane i czasem zaskakujące, ukazując nie tylko tragedie, lecz także małe cuda, które zdarzają się podczas ludzkiej katastrofy o tak wielkich rozmiarach. Nie mogąc wrócić do swoich domów, rozmówcy żyli jako uchodźcy, aż w końcu trafili do Australii. Ich nieustająca tęsknota za ojczyzną wymownie wyraża uczucia wszystkich wysiedlonych i nadaje temu filmowi uniwersalny wymiar.