Film, będący hołdem dla utworu Rafaela Hernándeza „Lamento borincano”, stanowi komentarz społeczny do polityki politycznej i społecznej lat 40. i 50., która doprowadziła do porzucenia tego, co wielu uważało za „czyste” i „cnotliwe” życie na fince (farmie) na rzecz „demoralizującego” wpływu ośrodków miejskich, takich jak San Juan i Nowy Jork.