Jako filmowa griotka wywodząca się z teatru, Sarah Maldoror, gdy wojna w Wietnamie zaprzątała uwagę wszystkich, za pomocą kamery ukazała afrykańskie wojny dekolonizacyjne: Angolę, Gwineę Bissau, Gwineę Francuską, Republikę Zielonego Przylądka... Jej film krótkometrażowy Monangambée opowiada o torturach, jakim portugalska armia poddaje sympatyka angolskiego ruchu oporu. Pod koniec montażu Sarah Maldoror podeszła do członków Art Ensemble of Chicago podczas paryskiego koncertu i zaproponowała im dodanie dźwięku do jej filmu. Następnego dnia obejrzeli film, dali się przekonać i bezpłatnie nagrali swoją pierwszą ścieżkę dźwiękową jako dowód afroamerykańskiej solidarności. Nakręcony w Algierze Monangambée to film o torturach, a szerzej — o niezrozumieniu między skolonizowanymi a kolonizatorami. Powstał na podstawie powieści angolskiego pisarza Luandino Vieiry, wówczas więzionego przez portugalskie władze kolonialne.