Wznoszący się falset Jeffa Buckleya był pięknym dziwem i siłą natury, a jego dziedzictwo wciąż pobrzmiewa w głosach takich śpiewaków jak Thom Yorke i Antony. Przybliżając tracklistę z jego albumu Grace, film jest równie porywający jak oryginał, a wstrząsające występy z lat 1994 i 1995 rozciągają niemal każdą frazę w pełen napięcia, improwizowany dramat. A zobaczyć Buckleya w całej jego pewności siebie i blasku, gdy treluje niczym diva albo wygłasza wzniosłe refleksje w wyreżyserowanym wywiadzie telewizyjnym, to zobaczyć artystę u szczytu jego świetlistej formy.