The Maelstrom w niezwykle kunsztowny sposób wykorzystuje bogaty zbiór filmów domowych nakręconych w Holandii przed II wojną światową i w jej trakcie, ukazujących dalszą rodzinę Peereboomów. Informacje przekazywane są za pomocą napisów, a ścieżka dźwiękowa zamiast narracji z offu składa się z dźwięków z epoki, zwykle audycji radiowych, oraz posępnej, niepokojącej muzyki jazzowej Tibora Szemzõ. Widzimy żydowską rodzinę, która początkowo nieświadomie żyje w cieniu Holokaustu, a potem próbuje się z nim zmierzyć, wciąż nie wiedząc, co ostatecznie będzie oznaczał. Ujęcie fotografa, Maxa Peerebooma, i jego rodziny, którą zdążyliśmy poznać, pogodnie szyjącej i przygotowującej się do wyjazdu do „obozu pracy”, podczas gdy ich prawdziwym celem było piekło Auschwitz, nadaje naszemu rozumieniu Ostatecznego Rozwiązania wymiar druzgocący jak nic innego — żaden hollywoodzki film ani dokument.