Po wcześniejszym zbadaniu architektury reżimów Hitlera i Stalina Jonathan Meades kieruje swoją uwagę na kolejnego osławionego europejskiego dyktatora XX wieku — Mussoliniego. Jego podróże prowadzą go do Rzymu, Mediolanu, Genui, nowego miasta Sabaudia oraz monumentalnych mauzoleów wojskowych w Redipuglia i na Monte Grappa. Jeśli chodzi o budynki z epoki faszyzmu, Meades odkrywa dyktatora, który nie potrafił dyktować, uwikłanego między ścierające się siły modernizmu a odrodzenie stylu nawiązującego do starożytnego Rzymu. Rezultatem była różnorodność stylów, które do dziś wpływają na architekturę. Po drodze Meades rozważa naturę faszyzmu, wpływ futurystów oraz zamiłowanie Mussoliniego do wyszukanych mundurów.