Sohrab wraca do Iranu po latach spędzonych za granicą. Mimo psychicznego napięcia związanego z powrotem do domu zatrzymuje się w domu, w którym odkrywa młodą dziewczynę żyjącą w cieniu. Po śmierci ojca i nieudanym romansie dziewczyna (Arghavan) mieszka teraz z matką. Zapadła na chorobę, którą można wyleczyć jedynie ciemnością i ciszą. Kiedy Sohrab ją widzi, próbuje przywrócić ją do życia. Postanawia filmować codzienne życie ludzi, ale tylko te zajęcia, które dają nadzieję. Okazuje się to trudną misją. Każda filmowana osoba patrzy w kamerę i prosi ją, by wyszła na światło, lecz Arghavan pozostaje pogrążona w cierpieniu. Prosi Sohraba, by pojechał sfilmować jej rodzinne miasto w zachodnim Iranie, gdzie po raz ostatni widziała ojca. Tam zwierza się jej, patrząc w kamerę podczas wyznania.