Po przetrwaniu Marszu Śmierci, stanu wojennego i utraty nóg Justino stał się ateistą. Jednak po śmierci żony jakaś część jego samego pragnie wierzyć w życie po śmierci — choćby po to, by znów móc z nią być. Szukając cząstek żony, których może się jeszcze trzymać, pochłania jej dzienniki, by dowiedzieć się czegoś o ich wspólnej przeszłości — otwierając puszkę Pandory pełną sekretów.