Nieustanna walka czterech mężczyzn u schyłku życia, zamkniętych w hospicjum lub domu opieki. Ich siwiejące włosy rosną i blakną niezauważone, a ich życie pogrąża się w otchłani zapomnienia. Wszystko tak naturalnie zmierza ku ich łabędziemu śpiewowi, aż ból ciała i serca stają się równie silne, a słuch i uczucia zostają trwale upośledzone; i aż zamglony wzrok oraz wspomnienia stają się „wyraźnymi” znakami, że nieuchronny stan śmierci jest równie ulotny jak witalność życia.