Zarejestrowana w wiedeńskiej Staatsoper w 1989 roku inscenizacja Elektry Richarda Straussa i Hugo von Hofmannsthala jest jednym z najwspanialszych przykładów opery na żywo sfilmowanej dla potrzeb kina, zasługującym na wieczną dostępność. Obraz na DVD jest niezwykle wyraźny, mimo mrocznej scenografii Hansa Schavernocha. Poza banałem w postaci ogromnej głowy posągu przewróconej na bok scenografia ta potrafi odpowiednio przedstawiać zarówno popadający w ruinę pałac, jak i imponującą, teatralną przestrzeń, zdominowaną przez kolosalne ciało posągu, od którego najwyraźniej odpadła głowa, spowite linami, które zdają się umożliwiać dokonanie dekapitacji. Prędzej czy później większość postaci uczepia się tych lin i oplata się wokół nich, co stanowi trafną sceniczną metaforę bezlitosnych konsekwencji zabójstwa Agamemnona przez jego niewierną żonę Klytämnestrę i jej kochanka Aegisthusa. Kostiumy Reinharda Heinricha oddają odległą epokę, zachowując przy tym upiornie nowoczesny wygląd — po części gotycki, po części bezdomny, po części przypominający odzież do spa.