To nie jest kolejny film dokumentalny o francuskim ruchu oporu, lecz opowieść skupiająca się na jednej konkretnej grupie działających we Francji bojowników podziemia: przybyszach z Europy Wschodniej. Wielu z nich było Żydami i wszyscy opuścili swoje kraje ojczyste przed wybuchem wojny. Jak ukazują osobiste wywiady i wspomnienia z czasów wojny, należeli do najbardziej niezłomnych i nieustraszonych wrogów faszyzmu. Najsłynniejsi spośród tych imigrantów to jednak 23 osoby, które w 1943 roku schwytano wśród kilkuset paryżan, osądzono za ich działalność i stracono — wszyscy byli imigrantami, a przewodził im ormiański poeta Manouchian. Po ich egzekucji Paryż oblepiono plakatami, które piętnowały tych 23 męczenników jako „obcych komunistów”.