W jednym ze swoich pierwszych eksperymentów z wideo Emshwiller tworzy elektroniczny pejzaż złożony z elementów abstrakcyjnych i figuratywnych, w którym pokolorowani tancerze zostają wkomponowani za pomocą klucza chrominancji w zmienne, animowane komputerowo otoczenie. Pracując z „Scan-i-mate”, wczesnym analogowym syntezatorem wideo, Emshwiller komponuje architektoniczną, iluzoryczną przestrzeń wideo, w której kadry mnożą się wewnątrz kadrów, oderwane od ciał głowy i dłonie poruszają się pośród kolażu animowanych form, a tancerze i ich otoczenie podlegają nieustannym przekształceniom dzięki obróbce obrazu. Dzięki błyskotliwej grze między tym, co „realne” i „nierealne”, w elektronicznie wykreowanej przestrzeni wideo, a także dzięki kunsztownej manipulacji i kształtowaniu rzeźbiarskiej iluzji trójwymiarowości, Scape-mates wprowadził nowy język tworzenia obrazów wideo.