Film od samego początku przeplata rzeczywistość i fantazję oraz teraźniejszość z przeszłością za pośrednictwem retrospekcji, przez co widz usiłuje nadążyć za filmem, który tak naprawdę nigdy się nie rozkręca. To historia Olmo, którego matka opuściła ojca, gdy był mały, i którego wychowano w przekonaniu, że nie żyje. Ojciec i syn żyją pod argentyńską dyktaturą, mieszkając w magazynie i spędzając dni na katalogowaniu oraz archiwizowaniu wszystkiego — od zabawek po krzesła — a także ogromnej kolekcji wywrotowej propagandy. Po nagłej śmierci ojca Olmo wyrusza w prawdziwy świat z pomocą młodej kobiety, którą poznał, do Galicji w Hiszpanii, ściskając pocztówkę, którą matka wysłała stamtąd wiele lat wcześniej.