W serii kameralnych portretów Gianfranco Rosi przedstawia życie na brzegach i wzdłuż rzeki Ganges. Pierwszy film reżysera dokumentuje podróż łodzią, którą odbył po tej świętej rzece Indii wraz ze swoim sternikiem, Gopalem. Mijają turystów i miejscowych, obserwując, jak kąpią się, pracują lub medytują. Film oddaje wyobrażenie o niekończącym się kręgu życia i śmierci, zakorzenionym w życiu indyjskiego ludu i przekonująco wyrażającym się w sposobie, w jaki żegna on zmarłych.